سلام با تشکر از سایتتون، دنبال یه آهنگ قدیمی میگردم تو سایتتون پیدا نکردم زمان قدیم ظهرها هز تلویزیون پخش میشد پیشی یه میگه میو میو دنبال توپت مثل من بدو مرغه میگه قد قد غدا همیشه باش فکر خدا کلاغه میگه غارو غارو غار دیتاتو بشور موقعه نهار
سلام.دنبالیهبرنامهعروسکیمیگردم کهمیخونه ای قاضیمحترم نازیرو منبخورم،بخورشبخورش محل نزار به حرفش هیچ اسم ومشخصاتی ازش ندارم،لطفا کمک کنید تا پیدا کنم
نوشته فخرالدین در 17 مارس, 2025 ساعت 11:10 ق.ظ | پاسخ
یادش بخیر این ترانه یک برنامه عروسکی بنام آقای روشن سر بود که اول انقلاب پخش میشد و بعد ازون سریال عروسکی آقای آگاه شروع شد.
من یادمه، سال قبل از سونامی بود. آقاهه جوون بود و پهلوش هم یه آقای جوون دیگه نشسته بود. میخوند، «من نه منم، نه من منم، این عضلات گردنم، چراغ دارم روی سرم، همینه که من روشن سرم!» و چراغ بالای سرش رو بهش اشاره میکرد که یه دفعه با گفتن روشن سرم روشن میشد. همیشه جزو تصنیفهایی بوده که برای بچه ها و سگ و گربه هام میخونم. ولی نه اسم آقاهه رو و نه اسم برنامه رو بیاد دارم. جالبه که شما هم بیاد دارید.
نوشته کمال در 29 نوامبر, 2025 ساعت 1:33 ق.ظ | پاسخ
یادش به خیر آقای روشن سر. داد میزدن خاموش کن. زمان جنگ بود اوایل دهه شصت ی شخصیت عروسکی بود. هرچی گشتم پیداش نکردم. نمیدونم محله بروبیا بود ؟ یا خانه عروسکها
7 دیدگاه
چقده قشنگی دختر مستو ملنگی دختر
سلام با تشکر از سایتتون، دنبال یه آهنگ قدیمی میگردم تو سایتتون پیدا نکردم زمان قدیم ظهرها هز تلویزیون پخش میشد
پیشی یه میگه میو میو دنبال توپت مثل من بدو
مرغه میگه قد قد غدا همیشه باش فکر خدا
کلاغه میگه غارو غارو غار دیتاتو بشور موقعه نهار
سلام خدا قوت سایتتون عالیه . سوالم اینه که این شعر در چه زمان خونده میشده؟ منظورش چیه؟
سلام.دنبالیهبرنامهعروسکیمیگردم کهمیخونه ای قاضیمحترم
نازیرو منبخورم،بخورشبخورش
محل نزار به حرفش
هیچ اسم ومشخصاتی ازش ندارم،لطفا کمک کنید تا پیدا کنم
یادش بخیر این ترانه یک برنامه عروسکی بنام آقای روشن سر بود که اول انقلاب پخش میشد و بعد ازون سریال عروسکی آقای آگاه شروع شد.
من یادمه، سال قبل از سونامی بود. آقاهه جوون بود و پهلوش هم یه آقای جوون دیگه نشسته بود. میخوند، «من نه منم، نه من منم، این عضلات گردنم، چراغ دارم روی سرم، همینه که من روشن سرم!» و چراغ بالای سرش رو بهش اشاره میکرد که یه دفعه با گفتن روشن سرم روشن میشد.
همیشه جزو تصنیفهایی بوده که برای بچه ها و سگ و گربه هام میخونم.
ولی نه اسم آقاهه رو و نه اسم برنامه رو بیاد دارم. جالبه که شما هم بیاد دارید.
یادش به خیر آقای روشن سر. داد میزدن خاموش کن. زمان جنگ بود اوایل دهه شصت ی شخصیت عروسکی بود. هرچی گشتم پیداش نکردم. نمیدونم محله بروبیا بود ؟ یا خانه عروسکها